Kącik książki

Oto efekt dwudniowych łowów książkowych prowadzonych głównie w pobliskich bibliotekach (6 książek) ale także na Allegro (4 sztuki za 45 zł :D). Voila!

1. "Pod Huncwotem" Martha Grimes

2. "Ostatni sędzia" John Grisham

3. "Świat według Clarksona" Jeremy Clarkson

4. "Tysiąc wspaniałych słońc" Khaled Hosseini (wszystkie cztery z allegro)

5. "Czarnobylskie  truskawki" Vesna Goldsworthy

6. "Kraj, gdzie nigdy się nie umiera" Ornela Vorpsi

7. "Zamknięte drzwi" Magda Szabo

8. "Dom duchów" Isabel Allende

9. "Podania i legendy wrocławskie i dolnośląskie" Krzysztof Kwaśniewski

10. "Złodziejka książek" Markus Zusak

Czuję się błogo mając pod ręką tyle fajnych książek, wyglądają na półce bardzo smakowicie i nie mogę się zdecydować, od której zacząć. Takie dylematy lubię!

Clevera zapytała poniżej, co tam z tym "Cichym Donem", więc postanowiłam się usprawiedliwić, bo rzeczywiście książka "wisi" na marginesie już z dwa miesiące... Są tego dwie przyczyny:

1) czasami przydługie opisy wojny i rewolucji mnie męczą i na chwilę zniechęcają, wtedy sięgam po inne książki i z chwili robi się dłuższa chwila itd.

2) co rusz znajduję u Was jakieś świetne recenzje kolejnych książek, więc gdy tylko natknę się na którąś w bibliotece, biorę póki jest :) No i daję jej priorytet, bo często są to książki cieszące się dużą popularnością, a jeśli chodzi o "Cichy Don" to nie sądzę, żeby ustawiały się po niego kolejki, więc bez skrupułów go przedłużam.

Na pocieszenie wszystkich żądnych wrażeń z epopei kozackiej dodam, że jestem w połowie tomu trzeciego (z czterech), więc już bliżej niż dalej. W tym roku skończę ;)

Przeurocza książka. Co prawda jest to książka dla młodzieży (a ściślej mówiąc dla młodych dziewcząt), ale jej czytanie sprawiło mi niebywałą przyjemność. Szczęśliwego zakończenia można się domyślać niemal od początku i chociaż wszystko jest tu albo czarne albo białe, ale właśnie czasami potrzeba takiej „bajki”, żeby oderwać się od codzienności. Bo „Biały Zamek” L.M. Montgomery to taka bajka o Kopciuszku. Główna bohaterka Joanna Stirling jest 29-letnią stara panną (o zgrozo!). Nigdy nie zaznała miłości, nigdy nie adorował jej żaden mężczyzna, nawet w rodzinie zawsze pozostawała w cieniu ślicznej kuzynki Oliwii. W dniu swoich 29. urodzin Joanna budzi się z poczuciem, że nigdy jeszcze nie żyła naprawdę. Kiedy więc dowiaduje się, że cierpi na poważną chorobę serca, z powodu której umrze w ciągu roku, postanawia wyzwolić się z krępujących ją konwenansów i przez ten rok zażyć życia będąc po prostu sobą. Chyba nie muszę dodawać, że konserwatywnej rodzince taka metamorfoza zahukanej Joanny jest nie w smak i że w trakcie tego roku Joanna znajdzie sobie męża.
„Błękitny zamek” pełen jest humoru – chwilami wybuchałam głośnym śmiechem. Rozprawia się także z hipokryzją tak zwanych wyższych sfer, kiszących się we własnym sosie ploteczek, intryg i złośliwości.
Przemiła rozrywka na listopadowy wieczór! Serdecznie polecam.

O ile przy pierwszej części Millenium pisałam, że jest fajna, ale nie wpadam w zachwyt, o tyle przy drugiej części z ręką na sercu mówię, że jestem zachwycona. Zresztą 700 stron w jeden dzień mówi samo za siebie.

Tym razem akcja jest dużo żwawsza, więcej się dzieje, niebezpieczeństwo jest bliżej i jest bardziej namacalne. Chyba plusem jest też fakt, że główną bohaterką jest tym razem bardziej wyrazista Lisbeth, bo Mikael, choć niewątpliwie wzbudza sympatię, bywa nudnawy i przewidywalny.

Książka mnie po prostu porwała i niezmiernie się cieszę, że mogłam sobie na to pozwolić. Akcja pędzi do przodu jak szalona, co strona to nowe okoliczności, nowe podejrzenia, nowe tezy i dowody. Co rusz zwrot i przełom, kierujący dochodzenie w nowym kierunku. Do tego cała galeria nietuzinkowych postaci. Nie czytam zbyt często kryminałów, więc nie bardzo mam porównanie, ale jak dla mnie, ta książka jest świetna – jest w niej wszystko to, czego bym się spodziewała w dobrym kryminale: bardzo zagadkowa zbrodnia, pościg za złą osobą, wychodzące co chwila na jaw nowe fakty, zmieniające zupełnie przebieg dochodzenia, mnóstwo intryg i trzymająca do ostatniej strony w napięciu akcja. Dosłownie do ostatniej strony, bo byłam tak wciągnięta w akcję, że bardzo się zdziwiłam ujrzawszy nagle koniec książki. Przy tym wszystkim widać przygotowanie autora, to co było już zaletą pierwszej części – bardzo bogate tło obyczajowe. I nawet na końcu motyw nazwijmy to „zmartwychwstania” jest zadziwiająco strawny, choć zupełnie niewiarygodny.

Krótko mówiąc: och i ach!

Mam nadzieję, że trzecia część jest bliższa drugiej niż pierwszej. Szkoda, że pewnie w bibliotece jej jeszcze nie ma.

„Flush” to urocza historia życia pewnego psa. Flush jest pięknym cocker-spanielem, spełniającym wszelkie wymagania stawiane rasowym cocker-spanielom w XIX-wiecznej Anglii, a mianowicie Odznaczał się tym szczególnym odcieniem brązu, który lśni w słońcu „bardziej niż złoto”. Oczy były „spłoszonymi oczyma orzechowej łagodności”. Miał uszy niczym „ozdobne frędzle”, „smukłe stopy” „wysklepione na krawędziach”, wreszcie szerokie, nisko osadzony ogon. [V. Woolf, "Flush - biografia", wyd. Alkazar 1994, s.12].

Flusha poznajemy, gdy mieszka jeszcze na wsi u panny Mitford, które niestety z przyczyn finansowych, zmuszona jest oddać go swojej przyjaciółce pannie Barret (angielska poetka Elizabeth Barret Browning). Od tej pory oczami Flusha obserwujemy życie panny Barret i ogólniej rzecz biorąc życie XIX-wiecznego Londynu, a pod koniec także Włoch.